ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΥ 
Ένα σύστημα συναγερμού είναι ένα σύνολο συνεργαζόμενων συσκευών (αισθητήρες), συνδεδεμένες μεταξύ τους με κατάλληλο τρόπο, οι οποίες τροφοδοτούνται με χαμηλή τάση και επικοινωνούν με την κεντρική μονάδα του συστήματος, η οποία είναι υπεύθυνη για την αξιολόγηση του λαμβανόμενου σήματος και την ανάλογη σήμανση. Όταν τα σήματα του συστήματος διακοπούν για κάποιο λόγο, δυνατοί ήχοι συναγερμών προκαλούν την προσοχή μας και φοβίζουν τους διαρρήκτες.
    Οι πιο κοινοί αισθητήρες είναι οι μαγνητικές επαφές (οι λεγόμενες παγίδες), οι οποίες τοποθετούνται σε πόρτες και παράθυρα και οι οποίες ενεργοποιούνται όταν μια πόρτα ή ένα παράθυρο σπάσει ή ανοίξει.

    Τα σύγχρονα συστήματα των συναγερμών μπορούν να καλύψουν και άλλους σκοπούς πέραν της διάρρηξης, όπως για παράδειγμα τον εντοπισμό φωτιάς σε έναν χώρο ή την ύπαρξη διαρροής ή ακόμα τη διαρροή βλαβερών και επικίνδυνων για των άνθρωπο αερίων, με σκοπό τη διασφάλιση της ανθρώπινης ζωής. 
      Η σήμανση συναγερμού γίνεται σε κάθε περίπτωση με διαφορετικό ήχο ώστε να είναι εύκολη η αναγνώριση του συμβάντος. Επίσης, τα συστήματα αυτά μπορούν να κάνουν αυτόματες κλήσεις στα αστυνομικά τμήματα ή στα πυροσβεστικά τμήματα όταν εκδηλωθεί μια πυρκαγιά ή μια διάρρηξη εξασφαλίζοντας τη γρήγορη ανταπόκριση των υπηρεσιών αυτών στα αντίστοιχα προβλήματα. Άλλες δυνατότητες που έχουν τα σύγχρονα συστήματα συναγερμών περιλαμβάνουν αυτόματες κλήσεις στο τηλέφωνο του ιδιοκτήτη ή σε κάποιο εναλλακτικό τηλέφωνο εάν το τηλέφωνο του ιδιοκτήτη είναι απασχολημένο ώστε να τον ενημερώσουν για κάποια παραβίαση ή κάποια κατάσταση έκτακτης ανάγκης. 
     Τέλος, μερικά συστήματα συναγερμών μπορούν να συνδεθούν με διάφορα συστήματα παρακολούθησης βίντεο, μέσω κάμερας, δίνοντάς μας τη δυνατότητα για την παρακολούθηση σε πραγματικό χρόνο ενός γεγονότος. Είναι σημαντικός ο τακτικός έλεγχος που θα πρέπει να γίνεται από τους κατόχους συστημάτων ασφαλείας, μια και όλα τα ηλεκτρονικά συστήματα μπορεί να χρειαστούν επαναπρογραμματισμό, ώστε να βρίσκονται σε ετοιμότητα.

1.3.1 ΔΟΜΗ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΥ
Ανεξάρτητα από το αν το σύστημα συναγερμού είναι ενσύρματο ή ασύρματο, αποτελείται από κάποιες βασικές συσκευές. Οι συσκευές αυτές, όταν διασυνδεθούν κατάλληλα, απαρτίζουν ένα ολοκληρωμένο σύστημα ασφαλείας. Οι συσκευές αυτές είναι: 
•  Κεντρική μονάδα ελέγχου: σε αυτή τη μονάδα συνδέονται όλα τα αισθητήρια και εξαρτήματα που αποτελούν έναν συναγερμό.  Μιλάμε δηλαδή για το βασικότερο στοιχείο του συναγερμού, την καρδιά του συστήματος
. •  Πληκτρολόγιο: μέσω αυτού γίνεται η ενεργοποίηση του συστήματος ασφαλείας (ολική ή μερική όπλιση) ή η απενεργοποίηση του, με την εισαγωγή προσωπικού κωδικού. 
•  Είσοδοι του συστήματος: οι ανιχνευτές και τα αισθητήρια που περιλαμβάνει το σύστημα, αποτελούν εισόδους του συστήματος
. •  Έξοδοι του συστήματος: μέσω αυτών γίνεται η ειδοποίηση παραβίασης του φυλασσόμενου χώρου. Η ειδοποίηση αυτή μπορεί να είναι ένα ηχητικό σήμα μέσω μιας σειρήνας, κάποια φωτεινή ένδειξη μέσω ενδεικτικών λυχνιών ή και συνδυασμός των παραπάνω.
1.3.2 Κεντρική μονάδα ελέγχου
Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η κεντρική μονάδα ελέγχου αποτελεί βασικό στοιχείο ενός συστήματος συναγερμού, μια και σε αυτή συνδέονται (ενσύρματα ή ασύρματα), όλες οι περιφερειακές συσκευές, ενός ολοκληρωμένου συστήματος. Σκοπός της είναι να λαμβάνει τα σήματα από τους αισθητήρες, που έχουν τοποθετηθεί σε όλες τις ζώνες της εγκατάστασης, να τα επεξεργάζεται, να τα καταγράφει και στη συνέχεια να ενεργοποιεί την ανάλογη έξοδο (ηχητική ειδοποίηση και προώθηση τηλεφωνικού σήματος).
      Πρέπει βέβαια να σημειωθεί ότι κάθε τύπος συστήματος, έχει τις δικές του προδιαγραφές και προσφέρει ποικίλες δυνατότητες, ανάλογα με τον προγραμματισμό που θα δεχθεί, από τον τεχνικό που θα το εγκαταστήσει. Παρόλη τη ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας και την παροχή ολοένα και πιο σύγχρονων και πολύπλοκων συστημάτων, η αρχή λειτουργίας των κεντρικών μονάδων είναι σχεδόν ίδια σε όλα τα μοντέλα. 
      Όπως μπορείτε να διακρίνετε και από τις εικόνες, μια κεντρική μονάδα αποτελείται από ένα πλαστικό περίβλημα, μέσα στο οποίο τοποθετούνται ένας μετασχηματιστής υποβιβασμού 220/12 ή 6 V, μια μπαταρία, ώστε να έχουμε παροχή τάσης ακόμα και όταν η τροφοδοσία διακοπεί. Η διακοπή αυτή μπορεί να είναι τυχαία (από μια διακοπή της Δ.Ε.Η) ή εσκεμμένη (στην προσπάθεια των διαρρηκτών να απενεργοποιήσουν τον συναγερμό). Όπως όλες οι ηλεκτρονικές συσκευές που περιλαμβάνουν ολοκληρωμένα κυκλώματα, έτσι και οι κεντρικές μονάδες συναγερμών, τροφοδοτούνται από χαμηλή τάση 12 ή 6 V. για το λόγο αυτό χρησιμοποιείται ο μετασχηματιστής υποβιβασμού. 
     Τέλος, ένα πληκτρολόγιο είναι απαραίτητο ώστε να δίνουμε κάθε φορά τις εντολές προγραμματισμού στην κεντρική μονάδα που μπορεί να βρίσκεται κρυμμένη σε διαφορετικό χώρο από το πληκτρολόγιο για την αποφυγή της καταστροφής της. Το πληκτρολόγιο μπορεί να αντικατασταθεί από διακόπτη ή κλειδαριά (Keyswitch) ή κάποιο τηλεχειριστήριο ή να λειτουργεί παράλληλα με αυτά. 
      Η ενεργοποίηση, η απενεργοποίηση αλλά και οι ενεργοποιημένες ζώνες του συναγερμού, μπορούν να εμφανίζονται στην κεντρική μονάδα με την ενεργοποίηση αντίστοιχων ενδεικτικών λυχνιών ή μέσω οθόνης υγρών κρυστάλλων. Λόγω του καθημερινού κατακλυσμού της αγοράς με νέα μοντέλα συστημάτων συναγερμών, που υπόσχονται - και πολλές φορές προσφέρουν - πολλαπλές δυνατότητες, είμαστε υποχρεωμένοι να θέσουμε κάποια κριτήρια για την επιλογή και αγορά μιας κεντρικής μονάδας, η οποία πρέπει να διαθέτει κάποια ελάχιστα βασικά χαρακτηριστικά. Με τη μέθοδο αυτή και γνωρίζοντας τις ανάγκες του ιδιοκτήτη, θα μπορέσουμε να απορρίψουμε κάποιες και να επιλέξουμε μια κεντρική μονάδα που να μπορεί να ανταποκριθεί στις τυπικές προδιαγραφές ενός αξιόπιστου συστήματος συναγερμού.

α κριτήρια είναι: 
•  το τροφοδοτικό της μονάδας (σύστημα υποβιβασμού τάσης, ανόρθωση εναλλασσόμενης τάσης και εξομάλυνσής της) θα πρέπει να είναι κατασκευασμένο έτσι ώστε να αντέχει ρεύμα τουλάχιστον 2 Α, προκειμένου η διαχείριση των περιφερειακών συσκευών-φορτίων να μην παρουσιάζει πρόβλημα.
 •  Απαραίτητη είναι η ανεξάρτητη τροφοδοσία της κεντρικής μονάδας του συστήματος. Η παροχή γίνεται μέσω του δικτύου της Δ.Ε.Η, με τάση τιμής 230/400V. Η ανεξαρτητοποίηση του συστήματος συναγερμού από άλλα φορτία της ηλεκτρικής εγκατάστασης μας δίνει το πλεονέκτημα της ελαχιστοποίησης της πιθανότητας να τεθεί το σύστημά μας εκτός λειτουργίας λόγω βλάβης κάποιου άλλου φορτίου.
 •  Η ρύθμιση χρονοκαθυστέρησης ενεργοποίησης και απενεργοποίησης ενός συστήματος συναγερμού κρίνεται απαραίτητη. Ο χρήστης θα πρέπει να έχει το χρονικό περιθώριο μετά την ενεργοποίηση του συναγερμού (κατά την έξοδό του από τον φυλασσόμενο χώρο), να εξέλθει από τον χώρο, πριν να ενεργοποιηθούν και να τον εντοπίσουν οι αισθητήρες. Το ίδιο θα πρέπει να συμβαίνει και κατά την είσοδο του χρήστη. Στην περίπτωση μη ύπαρξης χρονοκαθυστέρησης, κάθε φορά που θα εισέρχεται ή εξέρχεται ο ιδιοκτήτης του φυλασσόμενου χώρου, ο συναγερμός θα τον αντιλαμβάνεται ως απειλή και θα ηχεί.
•  Η ευκρινής ένδειξη της κατάστασης φόρτισης των εφεδρικών μπαταριών του συστήματος, είναι βασική. Πολλά μοντέλα της αγοράς διαθέτουν πέραν της φωτεινής ένδειξης και προειδοποίηση στην οθόνη της μονάδας ή ακόμα και ηχητικό σήμα ότι οι μπαταρίες χρήζουν αντικατάσταση. 
•  Μια σύγχρονη κεντρική μονάδα θα πρέπει να υποστηρίζει τουλάχιστον τέσσερις ζώνες ελέγχου, ώστε να καλύπτει επαρκώς τον φυλασσόμενο χώρο.